BAĞLAÇ
OLAN Kİ’NİN YAZILIŞI
Bağlaç
olan ki ayrı yazılır: demek ki, kaldı ki, bilmem ki.
Türk
dili, dillerin en zenginlerindendir; yeter ki bu dil, şuurla işlensin.
(Mustafa
Kemal Atatürk)
Olmaz ki!
Böyle
de yatılmaz ki!
(Orhan Veli Kanık)
Ruşen
Eşref Ünaydın'ın "Diyorlar
ki" adlı eseri ne güzeldir!
Geçmiş
zaman olur ki hayali cihan değer.
Ki
bağlacı, birkaç örnekte kalıplaşmış
olduğu için bitişik yazılır: belki, çünkü, hâlbuki, mademki,
meğerki, oysaki, sanki. Bu örneklerden çünkü
sözünde ek aynı zamanda küçük ünlü
uyumuna uymuştur.
Şüphe
ve pekiştirme göreviyle kullanılan ki sözü de
ayrı yazılır: Babam geldi mi ki? Başbakan konuşacak
mı ki?