(Edebi türlere geri dön)

 

ŞİİR

 

Duygu ve düşüncelerin kısa ve özlü olarak ama aynı zamanda zengin sembollerle, ritmli sözlerle ve seslerin uyumlu kullanımıyla aktarıldığı en eski edebî tür. Yazının bulunuşundan da önce insanların coşkunluklarını yansıtmada yararlandığı müzikalitesi yoğun olan ürünlerdir.

            

Şiir, öteki edebî türlerin yanında okurun yorumuna en açık olanıdır. Şiirin etkisi, düş gücüyle doğmasından ve yine düş gücüne seslenmesinden kaynaklanır. Öyle ki, ünlü bir sanatçı “Kurallar şiirlerden çıkar; ne kadar güzel şiir varsa, o kadar doğru kural vardır.” der. Sait Fâik’e göre; “Şiir olmayan yerde insan sevgisi de olmaz. İnsanı insana ancak şiir sevdirir.”

 

Şiir kişiyi içinde bulunduğu ruhsal ortamdan başka ruhsal ortamlara götürebilme gücüne sahiptir. Ses uyumu, ölçü, uyak gibi güzellik ögeleriyle süslenmiş, duygusal, coşkulu, içten, sanatlı sözlerdir.

 

Başarılı şiirleriyle kendini kanıtlamış sanatçılara şair (ozan) adı verilir. Şair olmak için dizeleri sıralamak yeterli değildir. Şair, dizeleriyle, dörtlükleriyle bizde heyecan uyandıran, duygulanmamızı sağlayan kişidir.

 

Uyku

Bana çiçek gönderme,

Kuş ağacı gönder.

Dallarında gezinsin

Kül rengi güvercinler.

Konsunlar yastığıma

Uyutmak için beni.

Sırtlarında kuş tüyü,

Gagalarında ninni.

(Ülkü Tamer)