MANİ
Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok
hecenin yedili ölçüsüyle söylenen anonim halk şiiri. Türk
halk edebiyatının en yaygın şiir türüdür. Yalnızca Anadolu'nun her yerinde
değil, aynı zamanda Trakya'da, Azerbaycan'da Kırım Tatarları, Irak Türkmenleri
ve Besarabya Gagavuzları arasında da değişik adlarla
yaygın olarak kullanılan bir türdür. Genellikle düğün, ölüm, ayrılık, buluşma,
gurbet vb olaylar karşısındaki yoğun duygu ve dilekleri yansıtmak için
kullanılan bir araçtır. Türkiye'nin birçok yöresinde mâni söylemek için
"mâni düzmek", "mâni yakmak" ya da "mâni atmak"
deyimleri kullanılır.